Uit:

HOTEL D’UIVENDAK

 

ONMOGELIJKE LIEFDE

 

Hotel D’Uivendak is gelegen in een prachtig natuurgebied.

De terrassen aan de voorzijde kijken uit op het riviertje de Slinger dat uitmondt in de Spiegelmeren. Aan de achterkant van het hotel ligt een ruig gebied van bossen en duinen, dat uitkomt op een breed strand aan de Groene Zee. Het is een heel populair oord voor dieren die er even tussen uit willen.

Buiten de vakantieperiodes is Hotel D’Uivendak vaak hét hotel voor congressen, vergaderingen en trainingen, of voor korte individuele vakanties in eenzaamheid.

Wie even helemaal bij wil komen gaat naar Hotel D’Uivendak.

 

Er is vandaag niet veel te doen in Hotel D’Uivendak, ondanks het mooie weer. Binnen zijn Stoffer en Blik bezig de vloer te vegen. Op het terras buiten zijn maar twee tafeltjes bezet. De zon speelt tikkertje met de schaduwen van de bomen. Eeg Egel heeft een glas melk-on-the-rocks voor zich staan, waar hij niet van drinkt. Hij heeft het te druk met heel diep zuchten. ‘Wat zucht je toch?’ wil zijn buurman weten. Egel kijkt even opzij. ‘Oh, ben jij het…’ Hij haalt snuffend zijn neus op.

‘Ja,’ zegt Leendert Leeuw ‘Ik ben het.’ Hij streelt voorzichtig het bolle buikje van het lam op zijn schoot. Het slaapt, het zucht, en het duimt heel tevreden. Leendert Leeuw neemt een slok van zijn rooibosthee. Eeg Egel slaakt weer een diepe zucht. Diep en trillend. Zucht nog een keer. Nu slaakt de leeuw ook een zucht. ‘Je bent besmettelijk, Eeg!’

‘Ik kan het niet helpen, Leendert.’

‘Wat niet, Eeg?’

De Egel schudt zijn hoofd, en zucht weer diep. ‘Verliefd,’ piept hij nu. ‘Ik ben zo ontzettend verliefd!’

‘Ach wat heerlijk,’ zegt de leeuw en sluit zijn ogen genietend. ‘Dat is heerlijk…’

‘Ze wil me niet,’ snikt Eeg Egel en slaakt weer een trillende, piepende zucht.

‘Toen ik Dolly voor het eerst mee uit vroeg, wilde ze ook niet.’

‘Dolly?’

‘Mijn mooiste schaap ter wereld, met een vacht zo prachtig wit!

Ik had nog nooit zo’n prachtig schaap gezien.’

Zijn ogen zijn weer open, dromerig staren ze in de verte. Hij nipt nog eens aan zijn thee. ‘En kijk nou toch eens, heb je ooit zo’n prachtig leeuwlammetje gezien als onze Narcis?’

Eeg Egel staart droef naar het lamleeuwtje dat een velletje heeft dat niet wit is en niet geel, niet lang en niet kort, niet krullend en niet glad, maar precies er tussenin.

‘Heerlijk meisje van me,’ zucht de leeuw. Hij buigt zich over zijn zachtgele zuiglammetje en kust het op haar neusje.

‘Maar je begrijpt het niet,’ jammert Eeg Egel. ‘Ze wil me niet. Ze wil niet eens een kopje koffie van me aannemen. Ik heb het geprobeerd. Ze zegt dat ze al een vriend heeft.’

Leendert Leeuw schudt zijn manen. ‘Zo doe je dat ook niet!’

‘Hoe dan wel?’ roept de egel vertwijfeld ‘Help me asjeblieft!’

‘Je was natuurlijk veel te serieus. Probeer het opnieuw, maar zeg er bij dat het alleen maar een kopje koffie is, en geen huwelijksaanzoek. Zal haar aan het lachen maken. Werkte bij Dolly ook.’

‘Goed,’ zuchtte Eeg Egel ‘Ik ga het weer proberen. Wedden dat ze weer nee zegt?’

‘Als dat zo is, zou ik haar uit je hoofd zetten. Dan zou ik haar niet meer willen zien. Wie is het eigenlijk, ken ik haar?’

Inmiddels zijn Stoffer en Blik klaar met het vegen van de hal van Hotel D’Uivendak. Ze komen naar buiten om te zien of er op het terras  nog wat te doen is.

‘Daar is ze,’ piept de egel schor ‘Daar is ze. Is ze niet beeldschoon?’

‘Stoffer?’ fluistert de leeuw verbaasd. De egel kan alleen nog maar knikken en zuchten.

‘Stoffer!’herhaalt de leeuw peinzend. ‘Vergeet het, Eeg. Niks voor jou. Een heel serieus stel, Stoffer en Blik. Kom je nooit tussen. Vergeet het!’

De egel zegt nu helemaal niks meer. Hij krimpt een beetje in elkaar, snuft een paar keer en schuift ineens zijn stoel naar achteren. ‘Prachtige baby. Tot ziens,’ fluistert hij nog en loopt weg zo snel hij kan. Hij stoot tegen de tafel en zijn volle glas melk valt om.

‘Sterkte,’ zegt de leeuw nog en begint zijn lammetje te wiegen. Stoffer en Blik verdwijnen naar binnen en gaan Dweil zoeken, vanwege de melk die nu over het terras loopt.

Iedere maand een ander verhaal. Om te lezen, om voor te lezen.

Vanzelfsprekend mag deze tekst op geen enkele wijze worden gebruikt of onder een andere auteursnaam worden gepubliceerd. Maar dat wist u al. En u kunt natuurlijk altijd contact opnemen met Ilse Hesp, mocht u met dit verhaal iets bijzonders willen doen.

April 2007

Ilse Hesp

Auteur & fotograaf

Verse kopij